Sophora

Sophora staat op de plek waar de grootouders van de zussen woonden en hun beenhouwerij hadden. Het oude huis werd volledig afgebroken en van de grond af opnieuw opgebouwd, met minerale verf en pleister op de muren. Alles is nieuw, en toch staat het op grond waar deze familie al generaties samenkomt. De honingboom in de tuin, de sophora, gaf het huis zijn naam.

Vandaag wordt het gedragen door drie zussen. Dat merk je aan alles. Dit is geen huis dat door een beheerder wordt opengezet, het is een huis dat een familie zelf in handen houdt.

Het licht is het eerste wat opvalt. Het valt diep naar binnen, over de leefruimte, over de lange tafels, over de tuin die er het hele jaar anders bij ligt. 's Ochtends word je er wakker zonder haast.

En ook al ben je met een grote groep, je hebt je eigen kamer, je eigen badkamer, je eigen stilte. Negen kamers, telkens voor twee, elk met een badkamer die al klaarstaat. Samen verblijven hoeft niet te betekenen dat je nooit alleen bent.

De warmte zit in de dingen die je niet kan plannen. Voor elke groep bakken de zussen een cake, en in de koelkast staat huiswijn uit de wijngaard van de familie. Beneden ligt een kamer die volledig toegankelijk is voor wie minder mobiel is, net als de tuin, het zwembad en de sauna. Niemand blijft achter. Het zwembad is verwarmd van mei tot september; afhankelijk van de buitentemperatuur kan dat iets vroeger beginnen of later stoppen.

Dit is geen accommodatie die je afhuurt. Het is een thuis dat een familie even met je deelt.